كيمياي وصال

كيمياي وصال

چهارشنبه ، 13 آبان 1388 ، 12:44

بسم الله الرحمن الرحيم كتاب « كيميــاي وصــال » نوشته آيت الله استاد محمد شجاعي  چاپ انتشارات سروش 1388 فصل اول : مقدمات حيات نخستين و تفاوت آن با حيات دنيايي حيات دنيايي از ديدگاه قـرآن حيات حقيقي از ديدگاه قـرآن تأثير ايمان و كفر در حيات دنيايي حجاب هاي ظلماني و حجاب هاي نورانــي تفاوت حجاب هاي ظلماني و نورانــي حجاب هاي نوراني دركلام وحــي حقيقت حجاب و محجوب   آثار حيات دنيايي و مقايسه آن با حيات هاي بالاتر گستـرش تـوان درك  درمراتب بالاي حيــات حيات برتـر در گرو مرگ حيات پايين تر ( مرگ اختياري ) مرگ اختياري در كلام وحــي و معصومـان (ع) كمـال ادراكات ، نشانه حيات برتــر ادراكات بالاتـر در كلام  وحــي نمونه هاي قـرآني از حيات  برتــر نمونه هاي روايـي از حيات برتــر تبعيت ازدين و انسـان كـامل ، شـرط  حيـات برتر فصل دوم : منازل سلوك بخش اول : منزل يقظــه بخش دوم : منزل توبــه بخش سوم : منزل انابــه بخش چهارم : منزل مراقبــه بخش پنجم : منزل قصـد و لزوم آن در مراقبه بخش ششم : منزل عــزم در طلب حق تعالــي بخش هفتم : منزل اراده و جايگـاه آن درسلـوك بخش هشتم : منـزل ادب بخش نهم : منزل فقــر و جايگاه تحصيل آن در مراقبه بخش دهم : منزل انــس و اهميت تحصيل آن گزيده اي از كتاب « كيمياي وصال » حركت در مسير تزكيه نفس و خودسازي در گرو تحصيل آگاهي و شناخت از چهره اصلي خود است. انسان بايد دريابد كه پيش از حيات دنيايي، از چه حياتي برخوردار بوده و معرفت اش در باره حقايق هستي، چه اندازه بوده است. همچنين در حيات دنيايي خود بينديشد تا دريابد كه پس از ورود به عرصه دنيا، چه حجاب هايي او را فراگرفته و از چه حقايقي محجوب مانده است؛ البته اين آگاهي براي هر انسان علاقه مند به تزكيه و پاكسازي نفس، ضروري است؛ زيرا پس از اين آگاهي است كه مي كوشد راهي براي از بين بردن حجاب ها و آلودگي ها بيابد. ........... گاه ممكن است چنين تصور شود كه منظور از حيات دنيايي، زندگي انسان در عالم طبيعت و ماده است كه از آن تعبير به حجاب ها شده است؛ ولي بايد توجه داشت كه وقتي در قرآن كريم كلمه اي همچون « الحيوة الدنيا » آورده مي شود، مقصود زندگي در عالم ماده و طبيعت نيست، بلكه مراد، حيات پايين و پست است كه انسان مي تواند در برابر آن از حياتي بالاتر برخوردار باشد و تا زماني كه در اين حيات پست به سر مي برد، از مشاهده وجه حضرت حق، محجوب و محروم است. ........... حجاب هاي ظلماني همان وابستگي ها، دلبستگي هاي انسان به حيات دنيوي است كه همچون پرده هايي قلب انسان را از مشاهده جمال حق تعالي محروم  و درحقيقت انسان را چنان سرگرم خويش مي كند كه از خدا غافل مي شود؛... در اين مرحله، مجاهده و زدودن حجاب هاي ظلماني بسيار سخت و طاقت فرسا است؛ زيرا كنارگذاشتن تعلق ها، دشوار است؛ به همين سبب رسول خدا (ص) از آن به « جهاد اكبر» ياد مي كند. ......... تفاوت ديگري كه بين حجاب هاي ظلماني و نوراني وجود دارد، اين است كه از كنار زدن حجاب هاي ظلماني و نجات از آن با عباراتي همچون زدودن، ترك و رفع حجاب تعبير مي شود؛ در حالي كه درباره حجاب هاي نوراني، شكافتن و خرق، به كار مي رود؛ چنان كه در مناجات شعبانيه آمده است: « ... حَتي تَخرقَ ابصارُ القلوبِ حُجبَ النّـور». ............. اكنون بايد دانست آن چيزي كه از حقايق محجوب است، جسد مادي انسان نيست، بلكه روح او است كه تا وقتي در مرتبه پست حيات خويش به سر مي برد، از حقايق محجوب است؛ يعني روح، در چنين مرتبه اي از مراتب موجوديت خود، محجوب از حق تعالي و حقايق عالم است. به عبارت ديگر حيات دنيايي و روح دو امــر جدا نيستند كه روح يك چيز و حيات دنيايي چيز ديگري باشد تا هنگـــامي كه روح در آن حيــات واقع شده است، محجوب از حق گردد؛ بلكه روح، حـيّ و زنده به نوعــي حيات است و حيــات دنيايي پايين ترين و پست ترين موجوديت و مرتبه روح است كه بين او و خداوند تعـالي حجاب مي شود. ............. بنابراين حجاب بين هرچيزي با خداوند، ذات آن چيز است؛ پس حجاب بين انسان و خدا، همان ذات خود انسان است؛ به عبارت ديگر ذات من است كه بين مـن و خـــدا حجاب شده است و چون حجاب كه ذات انسان است براي خدا معلوم است، پس خدا از انسان محجوب است، ولي انسان از خدا محجوب نيست. همچنين با غفــلت از همين ذات كه حجاب بين انسان و خدا است، وجــه حق تعــالي مشاهده مي شود؛ به عبارت ديگر باعدم توجه به ذات خود، ديگر اين حجاب، حجاب نخواهد بود؛ چنان كه علامــه طبـاطبــايي (ره) دركتاب « وسائط » چنين مي گويد: « و من هنا تبين ان الحاجب هو ذوات الاشياء بوجوداته المستعاده و ان الذوات حاجبه غير حاجبه اي ان الشهــود انما يتحقق بالغفــلة عن الذات » ... اين سبــو بشكــند در اين دريـــا                  بحـــر بي منتهــا شود ، چـــه شود

ادامه مطلب

نوشته شده توسط Hosein | ۲۰ فروردين ۱۳۸۹ ساعت ۰۶:۱۰:۵۵ | آرشيو نظرات (2) :موضوع |آيت الله محمدشجاعي

كيمياي وصال

كيمياي وصال

چهارشنبه ، 13 آبان 1388 ، 12:44

بسم الله الرحمن الرحيم كتاب « كيميــاي وصــال » نوشته آيت الله استاد محمد شجاعي  چاپ انتشارات سروش 1388 فصل اول : مقدمات حيات نخستين و تفاوت آن با حيات دنيايي حيات دنيايي از ديدگاه قـرآن حيات حقيقي از ديدگاه قـرآن تأثير ايمان و كفر در حيات دنيايي حجاب هاي ظلماني و حجاب هاي نورانــي تفاوت حجاب هاي ظلماني و نورانــي حجاب هاي نوراني دركلام وحــي حقيقت حجاب و محجوب   آثار حيات دنيايي و مقايسه آن با حيات هاي بالاتر گستـرش تـوان درك  درمراتب بالاي حيــات حيات برتـر در گرو مرگ حيات پايين تر ( مرگ اختياري ) مرگ اختياري در كلام وحــي و معصومـان (ع) كمـال ادراكات ، نشانه حيات برتــر ادراكات بالاتـر در كلام  وحــي نمونه هاي قـرآني از حيات  برتــر نمونه هاي روايـي از حيات برتــر تبعيت ازدين و انسـان كـامل ، شـرط  حيـات برتر فصل دوم : منازل سلوك بخش اول : منزل يقظــه بخش دوم : منزل توبــه بخش سوم : منزل انابــه بخش چهارم : منزل مراقبــه بخش پنجم : منزل قصـد و لزوم آن در مراقبه بخش ششم : منزل عــزم در طلب حق تعالــي بخش هفتم : منزل اراده و جايگـاه آن درسلـوك بخش هشتم : منـزل ادب بخش نهم : منزل فقــر و جايگاه تحصيل آن در مراقبه بخش دهم : منزل انــس و اهميت تحصيل آن گزيده اي از كتاب « كيمياي وصال » حركت در مسير تزكيه نفس و خودسازي در گرو تحصيل آگاهي و شناخت از چهره اصلي خود است. انسان بايد دريابد كه پيش از حيات دنيايي، از چه حياتي برخوردار بوده و معرفت اش در باره حقايق هستي، چه اندازه بوده است. همچنين در حيات دنيايي خود بينديشد تا دريابد كه پس از ورود به عرصه دنيا، چه حجاب هايي او را فراگرفته و از چه حقايقي محجوب مانده است؛ البته اين آگاهي براي هر انسان علاقه مند به تزكيه و پاكسازي نفس، ضروري است؛ زيرا پس از اين آگاهي است كه مي كوشد راهي براي از بين بردن حجاب ها و آلودگي ها بيابد. ........... گاه ممكن است چنين تصور شود كه منظور از حيات دنيايي، زندگي انسان در عالم طبيعت و ماده است كه از آن تعبير به حجاب ها شده است؛ ولي بايد توجه داشت كه وقتي در قرآن كريم كلمه اي همچون « الحيوة الدنيا » آورده مي شود، مقصود زندگي در عالم ماده و طبيعت نيست، بلكه مراد، حيات پايين و پست است كه انسان مي تواند در برابر آن از حياتي بالاتر برخوردار باشد و تا زماني كه در اين حيات پست به سر مي برد، از مشاهده وجه حضرت حق، محجوب و محروم است. ........... حجاب هاي ظلماني همان وابستگي ها، دلبستگي هاي انسان به حيات دنيوي است كه همچون پرده هايي قلب انسان را از مشاهده جمال حق تعالي محروم  و درحقيقت انسان را چنان سرگرم خويش مي كند كه از خدا غافل مي شود؛... در اين مرحله، مجاهده و زدودن حجاب هاي ظلماني بسيار سخت و طاقت فرسا است؛ زيرا كنارگذاشتن تعلق ها، دشوار است؛ به همين سبب رسول خدا (ص) از آن به « جهاد اكبر» ياد مي كند. ......... تفاوت ديگري كه بين حجاب هاي ظلماني و نوراني وجود دارد، اين است كه از كنار زدن حجاب هاي ظلماني و نجات از آن با عباراتي همچون زدودن، ترك و رفع حجاب تعبير مي شود؛ در حالي كه درباره حجاب هاي نوراني، شكافتن و خرق، به كار مي رود؛ چنان كه در مناجات شعبانيه آمده است: « ... حَتي تَخرقَ ابصارُ القلوبِ حُجبَ النّـور». ............. اكنون بايد دانست آن چيزي كه از حقايق محجوب است، جسد مادي انسان نيست، بلكه روح او است كه تا وقتي در مرتبه پست حيات خويش به سر مي برد، از حقايق محجوب است؛ يعني روح، در چنين مرتبه اي از مراتب موجوديت خود، محجوب از حق تعالي و حقايق عالم است. به عبارت ديگر حيات دنيايي و روح دو امــر جدا نيستند كه روح يك چيز و حيات دنيايي چيز ديگري باشد تا هنگـــامي كه روح در آن حيــات واقع شده است، محجوب از حق گردد؛ بلكه روح، حـيّ و زنده به نوعــي حيات است و حيــات دنيايي پايين ترين و پست ترين موجوديت و مرتبه روح است كه بين او و خداوند تعـالي حجاب مي شود. ............. بنابراين حجاب بين هرچيزي با خداوند، ذات آن چيز است؛ پس حجاب بين انسان و خدا، همان ذات خود انسان است؛ به عبارت ديگر ذات من است كه بين مـن و خـــدا حجاب شده است و چون حجاب كه ذات انسان است براي خدا معلوم است، پس خدا از انسان محجوب است، ولي انسان از خدا محجوب نيست. همچنين با غفــلت از همين ذات كه حجاب بين انسان و خدا است، وجــه حق تعــالي مشاهده مي شود؛ به عبارت ديگر باعدم توجه به ذات خود، ديگر اين حجاب، حجاب نخواهد بود؛ چنان كه علامــه طبـاطبــايي (ره) دركتاب « وسائط » چنين مي گويد: « و من هنا تبين ان الحاجب هو ذوات الاشياء بوجوداته المستعاده و ان الذوات حاجبه غير حاجبه اي ان الشهــود انما يتحقق بالغفــلة عن الذات » ... اين سبــو بشكــند در اين دريـــا                  بحـــر بي منتهــا شود ، چـــه شود

ادامه مطلب

نوشته شده توسط Hosein | ۲۰ فروردين ۱۳۸۹ ساعت ۰۶:۱۰:۳۹ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |آيت الله محمدشجاعي

زندگينامه علامه استاد شهيد مرتضي مطهري(ره)

نوشته شده توسط Hosein | ۱۹ فروردين ۱۳۸۹ ساعت ۱۱:۴۴:۱۲ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |استادشهيد مرتضي مطهري

شرح زندگي

آيت الله مصباح يزدي كيست ؟

شناخت صحيح چراغي است كه در پشت صحبت هاي سياسيون و اظهار نظرهاي اين روزها ميتواند حق را از باطل جدا كند .
معرفي آيت الله محمد تقي مصباح يزدي

 

در شهر يزد مادرش قبل از تولد او خوابي شگفت انگيز مي بيند ، در تعبير آن خواب – كه بدنيا آوردن قرآن بود-  به پدرش مي گويند:” خداوند به شما فرزندي عطا خواهد كرد كه حامي قرآن خواهد بود.” و محمد تقي در روز 17 ربيع الاول سال1353 ه.ق ديده به جهان گشود.

محمد بعد از دوره ابتدايي ، به تحصيل علوم ديني پرداخت و در 17 سالگي براي تحصيل به همراه خانواده به نجف عزيمت كرد اما بعد از يكسال به علت مشكلات مالي و اينكه پدرش نتوانست شغلي مناسب در نجف پيدا كند به همراه خانواده به ايران بازگشتند و خانواده او در تهران ساكن شدند اما محمد در قم مشغول تحصيل شد.

محمد هشت سال در درس آيت الله بروجردي و دو سال در درس آيت الله اراكي  و هشت سال هم در درس فقه و اصول حضرت امام خميني حضور داشت. پيشرفت او در فقه و اصول به قدري بود كه در 23 سالگي كه ازدواج كرد ، يك صاحب نظر بود و از 27 سالگي ديگر تقليد نكرد.

در زماني كه او در مدرسه حجتيه قم اقامت داشت ، همسايه اي در كنار مدرسه زندگي ميكرد كه چهره اي نوراني و جذاب داشت و به مرور تقيدش به سحرخيزي و زيارت حضرت معصومه (س) و برنامه هاي عبادي روزانه محمد را به او جذب كرد و اين مقدمه آشنايي محمد با آيت الله بهجت بود وكم كم او از مقام علمي و فقاهتي آيت الله بهجت با خبر شد و 15 سال از محضر ايشان استفاده كرد اما در اين مدت كلاس ها منحصر به مسائل علمي و عبادي نبود . . .

آيت الله العظمي بهجت مشوق اصلي آيت الله مصباح در پرداختن به مسائل سياسي و اجتماعي بودند به طوري كه در كلاس به صورت هاي مختلف بيان مي كردند كه :
 ” اگر كسي كه تقيد به مسائل علمي و معنوي دارد به اوضاع سياسي و اجتماعي نپردازد ، روزگاري بيايد كه جو سياست اجتماع به دست نااهلان بيافتد و جامعه را از مسير خودش منحرف بكند . . .”

در آن زمان آيت الله بهجت در ارتباط با مسايل سياسي پيغام هاي خاصي را به حضرت امام خميني مي دادند كه در يكي از موارد آيت الله مصباح و يكي ديگر از شاگردان اين پيام را به امام رساندند.

اما تنها اين بزرگان اساتيد آيت الله مصباح نبودند بلكه ايشان 14 سال از درس علامه طباطبايي سود جست و بعد از آن هم 10 سال در جلسات هفتگي ايشان حضور داشت . در اين مدت علامه گاهي در نوشتن تفسير الميزان از نظرات شاگرد خود استفاده مي كرد و يكبار كه با نظر مصباح قسمتي از تفسير تغيير كرد در جمعي علامه فرمودند كه ” آقاي مصباح هم در تفسير ما شريك شده است“. . .

بعد از مدتي آقاي مصباح ديگر به شاگرد خصوصي علامه تبديل شده بود و حتي در تابستان ها هم كه علامه به منطقه دركه تهران ميامدند در خدمت ايشان حضور داشتند و علامه طباطبايي استاد اخلاق آقاي مصباح درباره شاگرد خود فرمودند :
” مصباح در ميان شاگردان من ، مانند انجير در ميان ساير ميوه هاست ، چرا كه او هيچ چيز زائد و دور ريختني ندارد.”

آيت الله مصباح كسي است كه بنا به اظهار مطبوعات ، خبرسازترين مرد سال 80 در ايران بوده است. ايشان كه متولد 1313 در يزد هستند از شاگردان امام خميني ( ره ) و مرحوم آيت الله بهجت ( ره ) و مرحوم علامه طباطبايي ( ره ) بوده اند .

 اين حكيم فرزانه كسي است كه مقام معظم رهبري او را پر كننده ي خلاء علامه طباطبايي و شهيد مطهري ميداند و از همه دلسوزان اسلام ميخواهد قدر دان اين شخصيت عزيز باشند . حكيم بزرگ آيت الله جوادي آملي او را " الگوي موفق " ميداند و درباره اش ميفرمايد " روحي له الفداء " و مرحوم حضرت آيت الله مشكيني او را شمشير برنده ي اسلام ميدانست و حضرت آيت الله مظاهري حمايت از او را حمايت از امام زمان ( عج ) ميداند .

ادامه مطلب

نوشته شده توسط Hosein | ۱۹ فروردين ۱۳۸۹ ساعت ۱۱:۲۷:۳۶ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |علامه محمدتقي مصباح يزدي

كرامات علامه سيد محمدحسين طباطبايي(ره)

 

ياد خدا

يكي از فضلاي معاصر كه چند سالي در محضر علامه درس خوانده مي گويد:
« يك وقت عازم زيارت بيت الله الحرام بودم، براي عرض سلام و خداحافظي خدمت علامه رفتم و گفتم نصيحتي بفرماييد كه به كارم بيايد و توشه راهم باشد. اين آيه مباركه را قرائت فرمودند:
« فاذكروني اذكركم:
به ياد من باشيد تا من به ياد شما باشم. بقره/152 »

علامه مي افزايد:
« به ياد خدا باش تا خدا به يادت باشد، اگر خدا به ياد انسان بود، از جهل رهايي مي يابد و اگر در كاري مانده است خداوند نمي گذارد عاجز شود و اگر در مشكل اخلاقي گير كرد خدايي كه داراي اسماء حسني است و متصف به صفات عاليه، البته به ياد انسان خواهد بود. »

***

هنگامي كه مرحوم علامه پاسخ نامه دوست خود، آيت الله مرندي را نوشته و در پاكت مي گذارد و به يكي از بستگان مرحوم مرندي مي دهد تا به وي برساند، آن شخص به علامه عرض مي كند: آقا! مطلبي هم براي من بنويسيد. علامه طباطبائي تكه كاغذي برداشته و با خط زيباي خودشان مي نويسند:
« خدا را فراموش مكن! »

***

حجت الاسلام صحفي مي گويد در اواخر عمر مبارك علامه، از ايشان خواستم براي آرامش قلب، دستوري بفرمايند، فرمودند:
« دست را روي سينه بگذار و سه ـ چهار بار نشسته و ايستاده ( يا فرمود: ايستاده و نشسته ـ كه يادم نيست ـ) اين آيه را بخوان :
« الذين آمنوا و تطمئن قلوبهم بذكر الله؛ ألا بذكر الله تطمئن القلوب:
كساني كه ايمان آورده اند و دلهايشان به ياد خدا آرام مي گيرد، آگاه باش كه با ياد خدا دلها آرامش مي يابد. رعد/28 »
و من اثر اين دستور را هم ديدم....

قرآن

استاد امجد مي گويد:
« هرگاه از ايشان مي پرسيدم: چگونه قرآن بخوانيم؟ مي فرمودند :
« توجّه داشته باشيد كه كلام الله است. »

در اينجا مناسب است به دو روايت بسيار لطيف و عميق اشاره شود كه اگر معناي ژرف و خاص « تجلي» را بدانيم و التفات داشته باشيم كه كلام از متكلم جدا نيست، آن دو را جامع ترين روايت در معرفي قرآن خواهيم دانست:

1- حضرت مولي الموحدين علي عليه السلام مي فرمايند:
« فتجلي ـ سبحانه ـ لهم في كتابه من غير أن يكونوا رأوه بما أراهم من قدرته:
پس خداوند سبحان، در كتابش (قرآن) بر بندگان، بي آن كه [ بتوانند] او را ببينند، تجلي كرد به آنچه از توانايي اش به آنان نشان داد. »

2- حضرت صادق عليه السلام فرمودند:
« (والله) لقد تجلي الله لخلقه في كلامه ولكنهم لايبصرون:
( به خدا قسم كه) خداوند در سخن خويش (قرآن) بر آفريدگان خود تجلي كرده، اما آنان او را نمي بينند ( و توجه ندارند.) »

***

نجمه السادات طباطبائي (فرزند علامه) از قول پدر مي گويد:
« بشر بايد عاطفه داشته باشد كسي كه عاطفه ندارد، يعني با قرآن دوست نيست!»

اهل بيت (ع)

علامه مي فرمود:
« ما هر چه داريم از اهل بيت پيامبر عليهم السلام داريم... ما همه آبروي خود را از محمّد و آل محمّد عليهم السلام كسب كرده ايم. »

 

والدين

استاد امجد نقل مي كردند:
شخصي به مرحوم علامه عرض كرد: « با اين پدر و مادرهاي پرتوقع چه كنيم؟ ايشان فرمودند: « غيبت پدر و مادرها را نكنيد! »

مراقبه و خودسازي

علامه مي فرمود:
« در شب و روز زماني را براي حسابرسي خود قرار بدهيد و ببينيد كه اين بيست و چهار ساعت چگونه بر شما گذشته، اهل محاسبه باشيد، همانطور كه يك بازرگان، يك كاسب، دخل و خرج خود و صادرات و واردات خود را حساب مي كند، شما ببينيد در شبانه روزي كه بر شما گذشته چه چيزي اندوخته ايد، چه گفته ايد، يك يك رفتار و گفتارتان را حساب برسيد، از نادرستي ها استغفار كنيد، و سعي كنيد تكرار نشود، و براي آنچه شايسته و صالح و به فرمان حاكم عقل بود خدا را شاكر باشيد، تا به تدريج براي شما تخلق به اخلاق ربوبي ملكه بشود. »
 

***

آيت الله استاد حسن زاده آملي مي فرمايد:
يكي از كلمات قصار علامه طباطبايي، اين بود كه:
« ما كاري مهم تر از خودسازي نداريم. »
{ البته اين نه به اين معناست كه انسان همه كارها و وظايفش را كنار بگذارد و برود يك گوشه اي مشغول خودسازي شود، بلكه خودسازي اصلي در اجتماع بودن و به وظايف خود عمل كردن و گناه نكردن است. }
 

***

علامه مي فرمايد:
« تخم سعادت، مراقبت است. مراقبت يعني كشيك نفس كشيدن. يعني حريم دل را پاسباني كردن. يعني سر را از تصرفات شيطاني حفظ داشتن. پاسبان حرم دل بودن. اين تخم سعادت را بايد در مزرعه دل كاشت و بعد به اعمال صالحه و آداب و دستورات قرآني ، اين نهال سعادت را پروراند. »
 

***

مهم ترين وظيفه انسان از ديدگاه علامه:

« ما بزرگترين و مهمترين كاري كه در عالم داريم و هيچ كاري از اطوار و شئون زندگي ما مهم تر از آن نيست، اينست كه خودمان را درست بسازيم. »

***

اواخر عمر مباركشان دائم مي فرمودند:
« توجه! توجه!»  و اين، فراتر از « تذكر» و « تفكر» است.

***

علامه مي فرمودند:
« بزرگترين (و سخت ترين) رياضت ها، همين دينداري است. »
در روايتي از حضرت امير عليه السلام هست كه مي فرمايد:
« الشريعة رياضة النفس:
آيين اسلام و احكام آن، رياضت و ورزيدگي نفس مي آورد. »

از خود بطلب هر آنچه خواهي!

آيت الله حسن زاده به نقل از علامه مي فرمود:
« ما سرانجام هر چه را در « خارج» مي جستيم، در « درون» يافتيم. »

بيرون ز تو نيست هر چه در عالم هست /  از خود بطلب هر آنچه خواهي، كه تويي

 

كشف حقايق

آيت الله طباطبائي مي فرمود:
« هنگامي كه حقايق براي سالك كشف مي شوند، به صورت هايي رخ مي نمايند، و در ابتداي امر، تمثلات رعد و برق و لرزه و مانند اين ها، روي مي دهد ودر اين حال كشف مثال ها و صورت هايي پيش مي آيند و انسان، موفق به زيارت جمال مبارك رسول اكرم و امامان عليهم السلام مي شود... »
 

دنيا

ايشان مي فرمود:
« عناوين دنيوي، اگر وفا و دوام داشته باشند تا لب گورند و نوعاً هم، بي وفا هستند، بعد از آن مائيم و ابدِ ما. »
 

آخرت

استاد حسن زاده آملي نقل مي كردند:
خداوند درجات ايشان را متعالي بفرمايد كه لفظ « ابد» را بسيار بر زبان مي آورد و در مجالس  خويش چه بسا اين جمله كوتاه و سنگين و وزين را به ما القا ميفرمود كه:
« ما ابد در پيش داريم. هستيم كه هستيم. »

« انما تنتقلون من دارالي دار » انسان از بين رفتني نيست، باقي و برقرار است، منتها به يك معني لباس عوض مي كند و به يك معني، جا عوض مي كند.

منزل پرخطر سلوك!

آيت الله مصباح نقل مي كنند:
« آقايي در قم بود كه آلبومي از عكس هاي همه بزرگان و علما درست كرده بود. از هر يك از علما و مراجع عكسي همراه با امضايي از آنان تهيه كرده بود.

 از من خواستند كه عكسي هم از علامه برايش بگيرم ... مرحوم علامه هم عكسي از خودشان را دادند و پشت آن، [ اين] شعر حافظ را نوشتند.
 

در ره منزل ليلي كه خطرهاست در آن
شرط اول قدم آن است كه مجنون باشي

نقطه عشق نمودم به تو هان! سهل مكن
ورنه تا بنگري از دايره بيرون باشي

كاروان رفت و تو در خواب و بيابان در پيش
كِي روي؟ ره ز كه پرسي؟ چه كني؟ چون باشي؟
 

اثر اعمال بر هستي

استاد امجد از قول علامه مي گويد:
« اگر يك كاه برداري، در همه عالم(هستي) اثر ميگذارد! »
{ پس گناه كردن چه اثري بر هستي ميگذارد؟ }

اثر سوء عصبانيت

استاد فاطمي نيا به نقل از علامه مي فرمود:
« گاهي يك عصبانيت، بيست سال انسان را به عقب مي اندازد. »

اثر غذا

به استاد طباطبائي عرض شد:
« شاعري مدعي است كه مشاهداتي دارد و ... »
ايشان فرمود:
« يك وعده خوراك كامل به او بدهيد! »
وقتي غذا را به وي رساندند و سير خورد، پرسيدند: « حالا هم چيزي مي بيني؟ » گفت: « نه؛ آن حالت از بين رفت. »

اثر گناه غيبت

حجت الاسلام سيد احمد فاطمي نقل ميكند:
در اوايل طلبگي ام، روزي مرحوم علامه به حجره ام تشريف آوردند و فرمودند:
« به ظاهر در اين جا غيبت شده است! »
گفتم: بله؛ پيش از آمدن شما، چند نفر كه درسشان از من بالاتر بود، اين جا بودند و غيبت كسي را كردند. علامه فرمودند:
« بايد مي گفتي از اين جا بروند، اين حجره ديگر براي درس خواندن مناسب نيست؛ اتاق خود را عوض كن. »

درس اخلاق

و مي فرمود:
« درس اخلاق، گفتني نيست، عمل است. »

زيارت اهل قبور

علامه هر شب جمعه به زيارت اهل قبور مي رفت و معتقد بود:
« رفتن به قبرستان در سازندگي انسان مؤثر است. »

دعاي سحر

علامه حسن زاده آملي مي نويسد:
وقتي به حضور شريف علامه طباطبايي، تشرف حاصل كرده بودم و عرض حاجت نمودم، فرمود:
« آقا دعاي سحر حضرت امام باقر عليه السلام را فراموش نكن كه در آن جمال و جلال و عظمت و نور و رحمت و علم و شرف است و حرفي از حور و غلمان نيست اگر بهشت شيرين است، بهشت آفرين شيرين تر است. »

فلسفه

استاد علي احمدي مي گويد:
وقتي دروس سطح را خدمت علامه طباطبائي تمام كردم، از ايشان پرسيدم: « فلسفه بخوانم يا نه؟ » فرمودند:
« اگر مي خواهي بخواني [ تا جايي كه] صاحب نظر شوي، بخوان؛ و اگر حوصله نداري و صرفاً مي خواهي چند اصطلاح را ياد بگيري، نخوان. »

مطالعه كتاب شريف بحارالانوار

حجت الاسلام قرائتي نقل مي كند كه روزي در مسير راه به علامه طباطبائي(ره) برخوردم. از ايشان خواستم مرا نصيحت كند. ايشان فرمود:
« بحار الانوار را زياد مطالعه كنيد و از روايت هاي آن ساده نگذريد. »

تأليف و نويسندگي

حجت الاسلام ضرابي مي گويد علامه مي فرمود:
« هرج و مرج علمي شده و هر كس دست به قلم برده و ... »؛ لذا به اينجانب سفارش مي فرمود:
« تا خوب پخته نشديد، دست به قلم نبريد و كتاب به جامعه عرضه نكنيد. »

مكاتبه يك جوان با علامه

- نامه جوان:
« محضر مبارك حضرت آيت الله العظمي جناب آقاي طباطبايي سلام عليكم و رحمت الله و بركاته.
جواني هستم 22 ساله، كه تنها ممكن است شما باشيد كه به اين سوال من پاسخ گوييد.
در محيط و شرايطي زندگي مي كنم كه هواي نفس و آمال بر من تسلط فراوان دارند و مرا اسير خود ساخته اند و سبب باز ماندن من از حركت به سوي الله شده اند.
درخواستي كه از شما دارم اين است كه بفرماييد بدانم به چه اعمالي دست بزنم تا بر نفس مسلط شوم و اين طلسم شوم را كه همگان گرفتار آنند بشكنم و سعادت بر من حكومت كند؟ لطفاً نصيحت نمي خواهم، بلكه دستورات عملي براي پيروزي لازم دارم. 23/10/1355
داود نور محمدي

- توصيه علامه به جوان
« السلام عليكم
براي موفق شدن و رسيدن به منظوري كه در نامه مرقوم داشته ايد، لازم است همتي برآورده و توبه اي نموده، به مراقبه و محاسبه پردازيد.
به اين نحو كه هر روز كه هنگام صبح از خواب بيدار مي شويد، قصد جدي كنيد كه در هر عملي كه پيش مي آيد رضاي خدا را مراعات خواهم نمود، آن وقت در سر هر كاري كه مي خواهيد انجام دهيد نفع آخرت را منظور خواهيد داشت به طوري كه اگر نفع اخروي نبود، انجام نخواهيد داد و وقت خواب چهار پنج دقيقه در كارهايي كه روز انجام داده ايد فكر كرده و يكي يكي از نظر خواهيد گذرانيد.

 هر كدام مطابق رضاي خداي انجام يافته شكر بكنيد و هر كدام تخلف شده استغفار. اين رويه را هر روز ادامه دهيد. اين روش گرچه در ابتدا سخت است و در ذائقه نفس تلخ، ولي كليد نجات و رستگاري است و هر شب پيش از خواب اگر توانستيد سور مسبّحات ( حديد ـ حشر ـ صف ـ جمعه و تغابن ) را بخوانيد و اگر نتوانستيد تنها سوره حشر را بخوانيد و پس از 20 روز، حالات خود را براي بنده بنويسيد.
ان شاء الله موفق خواهيد بود.
والسلام عليكم
محمد حسين طباطبايي. »

ادامه مطلب

نوشته شده توسط Hosein | ۱۹ فروردين ۱۳۸۹ ساعت ۱۱:۱۹:۴۹ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |علامه سيدمحمدحسين طباطبايي

كرامات امام خميني (ره)

صفحه نخست
آرشيو مطالب
کل مطالب
صفحه خانگي
گوگل سایت مپ

فروردين ۱۳۸۹

لينكي ثبت نشده است
طراحی قالب وبلاگ

Powered By
  parsfa.com